من یک بار که دچار کمبود شدیم را به خاطر دارم.مجبور بودیم قبل از به پایان رسیدن روز سه دلار داشته باشیم.سوینتون به من گفت که بیرون بروم تا چنین پولی را پیدا کنم و گفت خودش هم بیرون می رود که ببیند چه می تواند بکند.یک ساعت دور خیابان ها گشتم و کوشش کردم که برای به دست آوردن آن پول چاره ای بیندیشم ،ولی فکرم به هیچ جا نرسید.بالاخره آهسته آهسته به طرف اتاق انتظار ابیت هاوس که آن وقت یک مهمانخانه بود رفتم و نشستم.در حال،سگی گردش کنان از راه رسید،در مقابل من ایستاد،سراپای مرا برانداز کرد و با چشمان خود گفت:آیا تو دوست من هستی؟من هم با چشمان خود جواب دادم :بله.او دم خود را از روی حقشناسی تکان داد و جلو آمد و پوزه ی خود را روی زانویم گذاشتو چشمان قهوه ای خود را به طرزی گیرا و با محبت به من دوخت.موجود زیبایی بود.به قشنگی یک دختر زیبا.من و او فورا یک جفت عاشق و معشوق شدیم.چیزی نگذشت که سرتیپ مایلز ،قهرمان آن سرزمین با لباس باشکوه آبی و طلایی خود ،گردش کنان رسید.سگ را دید و ایستاد.بعد جلو آمد و به سر و گوش سگ دستی کشید و گفت :خیلی زیباست.حیرت آور است.آن را می فروشید؟من سخت تکان خوردم.گفتم:بله.سرتیپ گفت :چند می فروشید؟من گفتم:سه دلار.سرتیپ ،آشکارا به حیرت افتاده بود.گفت:سه دلار؟فقط سه دلار؟این سگ غیر معمولی ترین سگهاست.نباید کمتر از پنجاه دلار قیمت داشته باشد.اگر مال من بود صد دلار هم نمی فروختم.اگر مایلید تجدید نظر کنید.من نمی خوا هم شما را فریب بدهم.من با همان تصمیم ملایم خود مثل دفعه ی قبل جواب دادم ،نه سه دلار.قیمتش همین است.او گفت:بسیار خوب.حالا که روی همین مبلغ اصرار دارید....... سرتیپ این را گفت و سه دلار به من داد و سگ را همراه خود از پله ها بالا برد و از نظر دور شد.در حدود ده دقیقه بعد ،آقایی میانسال ،با چهره ای ملایم از راه رسید و در این طرف و آن طرف زیر میز و سایر جاها شروع به جست و جو نمود.من به او گفتم:آیا این که دنبالش می گردید سگی است؟قیافه اش قبلا غمگین و معذب بود ،اما وقتی حرف مرا شنید از شادی روشن شد ،جواب داد :بله.آیا شما او را دیده اید؟گفتم بله.یک دقیقه قبل این جا بود و من دیدم که دنبال آقایی افتاد و رفت.اگر میل داشته باشید فکر می کنم که بتوانم آن را برایتا ن پیدا کنم.اقرار کرد که میل دارد من این کار را بکنم.گفتم با کمال خوشوقتی این کار را خوا هم کرد.اما چون ممکن است این کار کمی وقت بگیرد ،امیدوارم برایش اهمیتی نداشته باشد که برای زحمت کشیدنم پولی به من بدهد.گفت با نهایت خوشوقتی خواهد دا د.و پرسید که چه قدر می خواهم.گفتم :سه دلار.از این حرف من حیرتزده به نظر آمد و گفت :عجب،این که چیزی نیست .من با کمال میل به شما ده دلار خواهم دا د.اما من گفتم :نه ،نرخش سه دلار است.بدون این که منتظر حرف دیگری شوم به طرف پله ها دویدم ،زیرا سوینتون گفته بود این مبلغی است که خدا خواهد رساند و به نظر من کفر می آمد که دیناری زیادتر از آنچه وعده شده بود بگیرم.همچنان که از جلو گیشه ی کارمند دفتر مهمانخانه می گذشتم ،شماره ی اتاق سرتیپ را پرسیدم و وقتی به اتاقش رسیدم ،او را دیدم که دارد سگ خود را نوازش می کند وکاملا خوشحال است.به او گفتم :متاسفم.ولی باید سگ را پس بگیرم.ظاهرا از حرف من خیلی جا خورد و گفت:او را پس بگیرید؟عجب،این سگ من است.شما او را به قیمتی که خودتان معین کرده بودید به من فروختید.گفتم :بله راست است.ولی مجبورم آن را پس بگیرم .زیرا آن مرد این سگ را دوباره می خواهد.گفت :کدام مرد؟گفتم:مردی که صاحب آن است ،این سگ مال من نبود.او گفت :آیا مقصود شما این است که سگ کس دیگری را داشتید به من می فروختید و می دانستید که این کار را می کنید؟

گفتم:بله می دانستم که این سگ مال من نیست.گفت:پس چرا آن را فروختید.گفتم:بله  این پرسش غریبی است که فرمودید.من سگ را فروختم زیرا شما آن را خواستید.من این کار را کردم چون به نظرم آمد که اگر بتوانم خدمتی به شما کرده باشم... وسط حرفم دوید و گفت:خدمت به من؟گفتم:شما خودتان گفتید که این سگ شاید صد دلار ارزش داشته باشد .من فقط سه دلار از شما خو استم.آیا هیچ چیز غیر منصفانه ای در این باره وجود داشت؟او گفت:اوه ،آن چه ربطی به این دارد!اشکال در این است که شما صاحب سگ نبودید این را نمی توانید بفهمید؟به نظرم فکر می کنید اگر چیزی را که متعلق به شما نیست ،فقط به شرطی که ارزان بفروشید ،کار خطایی نکرده اید.حالا پس... گفتم:لطفا بیش از این درباره ی موضوع بحث نکنید.باید سگ را پس بگیرم چون آن مرد لازمش دارد.خودتان را به جای من بگذارید،فرض کنید سگی را فروخته بودید که به شما تعلق نداشت فرض کنید.......گفت:اوه،بیش از این مغز من را با این استدلالهای دیوانه وار خود خراب نکنید .سگ را ببرید و راحتم بگذارید.

بدین ترتیب سه دلار او را پس دادم و سگ را گرفتم و از پله ها پایین آوردم و به صاحبش تحویل دادم وسه دلار برای زحمت خود گرفتم.از آن جا با وجدان راضی رفتم،چون شرافتمندانه رفتار کرده بودم،من هرگز نمی توانستم سه دلاری را که در ازای فروش سگ گرفته بودم مصرف کنم،زیرا این پول حقا مال من نبود .اما سه دلاری که برای برگرداندن سگ به صاحب حقیقی اش گرفتم ،درست وحسابی به خودم تعلق داشت،زیرا آن را کسب کرده بودم.اگر من این زحمت را نمی کشیدم شاید آن مرد هرگز دوباره سگ خود را پیدا نمی کرد.اصول کار من همچنان که آن وقت بود ،تا امروز باقی مانده است ،همیشه درستکار بودم .می دانم که هرگز نمی توانم غیر از این باشم.هرگز نتوانسته ام خود را راضی کنم تا پولی را به کار ببرم که از راههای ایراددار به دست آمده است.

(کتاب زندگی من  نوشته ی مارک تواین .ترجمه ی ابوالقاسم حالت)

منتظر ماجراهای دیگری از زندگی مارک تواین نیز باشید.

بیوگرافی و آثار مارک تواین در ادامه مطلب.