عجب دنياييه ها!اون از مولانا كه ميگن تركه.اون از ابن سينا كه مي گن عربه.حالام ابوسعيد ابوالخيركه مليت تركمنستاني بهش دادن.همين طور رودكي كه مي گن تاجيكيه.حافظ و سعدي هم شدن الحافظ و السعدي!!!نمي دونم شنيدين يا نه يه مجسمه از رودكي هم كه بزرگترين مجسمه ي دنياست دارن مي سازن يا مي خوان بسازن! روزي يكي نزد ابوسعيد ابوالخير آمد و گفت :اي شيخ!آمده ام تا از اسرار حق چيزي با من نمايي.شيخ گفت:باز گرد تا فردا .آن مرد بازگشت.شيخ بفرمود تا آن روز موشي بگرفتند و در حقه كردند و سر حقه محكم كردند ،ديگر روز آن مرد باز آمد و گفت:اي شيخ !آن چه وعده كرده اي بگوي .شيخ بفرمود تا آن حقه را به وي دادند و گفت:زينهار تا سر اين حقه باز نكني .مرد حقه را بر گرفت و به خانه رفت و سوداي آنش بگرفت كه آيا در اين حقه چه سر است ؟هر چند صبر كرد نتوانست ،سر حقه باز كرد و موش بيرون جست و برفت ،مرد پيش شيخ آمد و گفت :اي شيخ !من از تو سرّ خداي تعالي طلب كردم تو موشي به من دادي؟شيخ گفت:اي درويش ! ما موشي در حقه به تو داديم تو پنهان نتوانستي داشت ،سرّ خداي را با تو بگوييم چگونه نگاه خواهي داشت؟ (سبز سبز باشيد).

اولين رمان به رشته تحرير در آمده توسط ماشين تحرير "تام ساير" بوده است.

قصه هاي من و بابام (كودكي و پيري)

بابام را آن قدر دوست داشتم كه هميشه آرزو مي كردم كه وقتي كه بزرگ شدم ،شكل بابام بشوم.يك روز نشستم و فكر كردم كه چه كار بكنم كه شكل بابام بشوم.رفتم و كمي پشم سياه و يك بادبادك نارنجي و يك شيشه چسب آوردم .آيينه را گذاشتم روي زمين و جلو آن نشستم .پشم ها را با چسب پشت لبم چسباندم تا سبيلي به قشنگي سبيل بابام داشته باشم.بادكنك را هم روي سرم گذاشتم تا درست شكل بابام بشوم. آن وقت ،توي آيينه نگاه كردم و گريه ام گرفت. دلم سوخت كه بابام آن قدر پير شده بود. (برگرفته از كتاب قصه هاي من و بابام ،نوشته ي اريش ازر)

معني عشق:

عشق را

هر كس به يك صورت نموده ترجمه

يك نفر مي گفت :

من عاشق شدم بهر صفاي يك شبه

يك نفر مي گفت كه

عمري است دامانم به عشق آلوده است

يك نفر نام هوس را

عشق مي ناميد تا له له زند

يك نفر مي گفت :

عشق ديگر چيست جانم

من چنين چيزي نمي بينم

درون بطن آدم زاده ها

يك نفر با ناله سر داد اي خلايق

عشق ها را دم زدن

جز فريبي آبرومندانه نيست

يك نفر مي گفت كه

آگاه باشيد اي گروه عاشقان

نعمت ايزد همان عشق است و بس

يك نفر عاشق شدن را

اوج انساني شدن دانست و بس

يك نفر هم قهقراي زندگي دانست و بس

واقعا عشق از ميان اين همه

تفسير چيست؟

هيچ آيا عشق را

تعبير نيست؟

عشق معنا دارد امّا

اين تويي

مي كني اين واژه را

در خود تهي

مي كني ابزار آن را

بهر سامان صفاي هر شبي

عشق اينها را كه مي گويي نشد

عشق يعني:

در جسدهاي عطوفت جان شدن

عشق يعني:

با تو هم پيمان شدن

در رگ دنياي معناخون شدن

از كويرستان دنياي ريا

بيرون شدن.

«مهدي حيدري»  

بگذار تا شیطنت عشق  چشمان تو را به عریانی خویش بگشاید هر چند آن جا جز رنج و  پریشانی نباشد اما کوری را به خاطر آرامش تحمل نکن. (دکتر علی شریعتی)

عشق گاه به گاه جا به جا می شود و گاه سرد می شود و گاه می سوزد.اما دوست داشتن از جای خویش از کنار دوست خویش بر نمی خیزد .سرد نمی شود که داغ نیست.نمی سوزد که سوزننده نیست. (دکتر علی شریعتی)

اگر جز آن چه را که نور نشان می دهد نمی بینی و جز آن چه را که اصوات می گویند .نمی شنوی.پس تو در حقیقت نه می بینی و نه می شنوی. (خلیل جبران)